اسیر و گرفتار در صحن آزادی نشسته ام.از ماذنه قرآن پخش می شود.خادمی می گوید : نماز جماعت در صحن کوثر.من اما در این اندیشه ام که پدر ومادر یا همسرچشم انتظار یک مفقودالاثر هرگز آرام نمی شود و همیشه چشم به راه و چشم انتظار است تا اینکهیا مُنتَظَرش از راه رسد یا جنازه ای که آغوش کشدعزا بگیرد و دفن کند و زهر تلخ انتظار به زخم وداع بدل شود.مدتهاست در اینجا حاجت نمی طلبم چون که طبیب مسلط خود نسخه می پیچد و داروی درمان می دهد اما اینکخسته تر از خسته و ناامیدتر از ناامید بیمار ترینگرفتار در یک تسلسل زجرآوریک وداع برای پایان انتظاریک دلیل برای عزاداری یک جنازه برای تدفین میخواهم.اللهم الرزقنی بحق حجتک 

من حامي دينم و علي رهبر منبي حب علي کجا شود باور مناز دامن او دست نخواهم برداشتحتي که جدا شود سر از پيکر من.........................................بشناس ما را : همانهایی که از رخوت جابرها و سستی ابن عباس ها گریختیم و به میثم و بر یر و وهب و زهیر و حر اقتدا نموده ایماین مسیر خون می خواهدو بس...مادر پهلو شکسته ام بحق محسن شهیدمرا خاکستر بپذیر...---------------------------امروز 17 از مهرماه 92 روی شعارها و آرمانهایم فکر می کنمو پایبندی به آنهاو نیزفراز و نشیب این مسیر و می اندیشم به توان خودم در مقابله با هوای نفستلاش می کنم که دیگر به هیچ کس و هیچ چیز این دنیای آلودهو فانی علاقه و دلبستگی نداشته باشماین تفکررا مدیون وجود خیلی ها و روی دادن خیلی حوادث هستمتلاش می کنم بر این دید باقی بمانم-------------------وَ یَبقی وَجهُ رَبِّکَ ذُوالجَلالِ وَ الإکرام

امشب مثل هر سال منتظر ساعت ۲۱ و تجدید بیعت با امامراحل و حاضر انقلاب هستم. مشکلات هست اما غلو و سیاهنمایی در بیان آن را می شناسمعوامل آن و راه برون رفت از آن را نیز برای همین است کههیچ شعب ابیطالبی آخرالزمانی و هیچ عمال حاکمیتی اموینمی تواند ما را به انقلاب شهیدان بدبین کند.مثل شهدا اگر گرسنه و عطشان ، بی خانمان ، اسیر و قطعهقطعه شویم دست از عشق و تبعیت از اماممان نمی کشیم .لبیک فرزند حسین ...لبیک یا شهید...